Rozporządzenie nie ma rozdziału poświęconego dzieciom. Wspominają o nich poniższe artykuły: zgoda w przypadku usług społeczeństwa informacyjnego oferowanych bezpośrednio dziecku, prawnie uzasadnione interesy, język informacji, kodeksy postępowania i zadania organów nadzorczych.
Prawnie uzasadnione interesy nie mogą uzasadniać przetwarzania, jeżeli nadrzędny charakter wobec nich mają interesy lub podstawowe prawa i wolności osoby, której dane dotyczą, w szczególności gdy osoba ta jest dzieckiem.
Jeżeli przetwarzanie opiera się na zgodzie, a usługi społeczeństwa informacyjnego są oferowane bezpośrednio dziecku, przetwarzanie danych osobowych dziecka jest zgodne z prawem, jeżeli dziecko ukończyło 16 lat; poniżej tego wieku wyłącznie wtedy, gdy zgodę wyraziła lub zaaprobowała ją osoba sprawująca władzę rodzicielską lub opiekę nad dzieckiem, i wyłącznie w zakresie wyrażonej zgody.
Administrator, uwzględniając dostępną technologię, podejmuje rozsądne starania, by zweryfikować, czy osoba sprawująca władzę rodzicielską lub opiekę nad dzieckiem wyraziła zgodę lub ją zaaprobowała.
Przepisy te nie wpływają na ogólne przepisy prawa umów państw członkowskich, takie jak przepisy o ważności, zawieraniu lub skutkach umowy wobec dziecka.
Informacje i komunikacja kierowane do osoby, której dane dotyczą, muszą być sformułowane jasnym i prostym językiem, w szczególności gdy informacje są kierowane do dziecka.
Kodeksy postępowania mogą doprecyzowywać informacje przekazywane dzieciom i ochronę dzieci oraz sposób pozyskiwania zgody osób sprawujących władzę rodzicielską.
Gdy organy nadzorcze upowszechniają wśród społeczeństwa wiedzę o ryzyku, przepisach, zabezpieczeniach i prawach związanych z przetwarzaniem i jego zrozumienie, szczególną uwagę poświęca się działaniom skierowanym do dzieci.
Jeżeli podstawą jest zgoda, a usługi społeczeństwa informacyjnego są oferowane bezpośrednio dziecku, dziecko poniżej 16 lat potrzebuje zgody wyrażonej lub zaaprobowanej przez osobę sprawującą władzę rodzicielską lub opiekę; państwa członkowskie mogą obniżyć tę granicę, nie poniżej 13 lat.Akt w ilustracjach
Przetwarzanie jest zgodne z prawem wyłącznie w przypadkach, gdy i w takim zakresie, w jakim spełniona jest co najmniej jedna przesłanka:
a) zgoda w jednym lub większej liczbie konkretnych celów;
b) niezbędność do wykonania umowy z osobą, której dane dotyczą (lub do podjęcia działań na jej żądanie przed zawarciem umowy);
c) niezbędność do wypełnienia obowiązku prawnego ciążącego na administratorze;
d) niezbędność do ochrony żywotnych interesów osoby, której dane dotyczą, lub innej osoby fizycznej;
e) niezbędność do wykonania zadania realizowanego w interesie publicznym lub w ramach sprawowania władzy publicznej powierzonej administratorowi; lub
f) niezbędność do celów wynikających z prawnie uzasadnionych interesów administratora lub strony trzeciej.
Prawnie uzasadnione interesy ustępują nadrzędnym interesom lub podstawowym prawom i wolnościom osoby, której dane dotyczą, w szczególności gdy jest ona dzieckiem, i nie mogą na nie powoływać się organy publiczne w ramach realizacji swoich zadań.
Lit. c) i e) opierają się na prawie Unii lub prawie państwa członkowskiego, które państwa członkowskie mogą doprecyzować.
Przetwarzanie jest zgodne z prawem tylko wtedy, gdy ma zastosowanie co najmniej jedna z sześciu podstaw; prawnie uzasadnione interesy ustępują nadrzędnym interesom osoby, której dane dotyczą, i nie mogą się na nie powoływać organy publiczne w ramach realizacji swoich zadań.Akt w ilustracjachJeżeli przetwarzanie w nowym celu nie opiera się ani na zgodzie, ani na prawie w rozumieniu art. 23 ust. 1, administrator bierze pod uwagę co najmniej pięć czynników, by ustalić, czy nowy cel jest zgodny z celem pierwotnym.Akt w ilustracjach
Jeżeli przetwarzanie odbywa się na podstawie zgody zgodnie z art. 6 ust. 1 lit. a), a usługi społeczeństwa informacyjnego są oferowane bezpośrednio dziecku, przetwarzanie danych osobowych dziecka jest zgodne z prawem, jeżeli dziecko ukończyło 16 lat.
Jeżeli dziecko nie ukończyło 16 lat, przetwarzanie jest zgodne z prawem wyłącznie wtedy, gdy i w takim zakresie, w jakim zgodę wyraziła lub zaaprobowała osoba sprawująca władzę rodzicielską lub opiekę nad dzieckiem; państwa członkowskie mogą przewidzieć w swoim prawie niższą granicę wiekową, nie niższą jednak niż 13 lat.
Administrator, uwzględniając dostępną technologię, podejmuje rozsądne starania, by zweryfikować, czy taką zgodę wyrażono lub zaaprobowano; ogólne przepisy prawa umów państw członkowskich pozostają nienaruszone.
Administrator udziela informacji, o których mowa w art. 13 i 14, i prowadzi wszelką komunikację na mocy art. 15–22 i 34 w zwięzłej, przejrzystej, zrozumiałej i łatwo dostępnej formie, jasnym i prostym językiem, bez opłat.
Informuje osobę, której dane dotyczą, o działaniach podjętych w związku z żądaniem na podstawie art. 15–22 bez zbędnej zwłoki, a najpóźniej w terminie miesiąca; w razie potrzeby termin ten można przedłużyć o kolejne dwa miesiące z uwagi na skomplikowany charakter i liczbę żądań.
Jeżeli nie podejmuje działań, w terminie miesiąca podaje powody oraz informuje o możliwości wniesienia skargi i skorzystania ze środka ochrony prawnej przed sądem.
Wyłącznie w przypadku żądań ewidentnie nieuzasadnionych lub nadmiernych, co musi wykazać, może pobrać rozsądną opłatę albo odmówić podjęcia działań.
Osobie, której dane dotyczą, przysługują prawo do informacji, dostępu, sprostowania, usunięcia danych, ograniczenia przetwarzania, przenoszenia danych i sprzeciwu oraz prawo do niepodlegania decyzjom opartym wyłącznie na zautomatyzowanym przetwarzaniu, każde z własnymi warunkami i wyjątkami.Akt w ilustracjachAdministrator musi odpowiedzieć na żądanie w terminie miesiąca i bez opłat; w razie potrzeby może przedłużyć termin o kolejne dwa miesiące, a rozsądną opłatę pobrać lub odmówić podjęcia działań może tylko w przypadku żądań ewidentnie nieuzasadnionych lub nadmiernych.Akt w ilustracjach
Państwa członkowskie, organy nadzorcze, Europejska Rada Ochrony Danych i Komisja zachęcają do sporządzania kodeksów postępowania.
Zrzeszenia i inne podmioty reprezentujące kategorie administratorów lub podmiotów przetwarzających mogą przygotowywać kodeksy doprecyzowujące stosowanie rozporządzenia, np. w zakresie zgłaszania naruszeń lub przekazywania danych. Kodeks musi zawierać mechanizmy umożliwiające podmiotowi, o którym mowa w art. 41 ust. 1, monitorowanie jego przestrzegania.
Organ nadzorczy właściwy zgodnie z art. 55 zatwierdza projekt kodeksu, jeżeli zapewnia on wystarczające odpowiednie zabezpieczenia.
W przypadku kodeksów dotyczących czynności przetwarzania w kilku państwach członkowskich najpierw opinię wydaje Europejska Rada Ochrony Danych, a Komisja może w drodze aktów wykonawczych postanowić, że zatwierdzony kodeks ma powszechną ważność w Unii.
Zrzeszenia mogą opracowywać kodeksy postępowania do zatwierdzenia przez organ nadzorczy, a administratorzy i podmioty przetwarzające mogą ubiegać się o dobrowolną certyfikację, która nie zmniejsza ich odpowiedzialności.Akt w ilustracjach
Bez uszczerbku dla innych zadań określonych w rozporządzeniu każdy organ nadzorczy na swoim terytorium wykonuje zadania wymienione w art. 57 ust. 1, w tym:
monitoruje i egzekwuje stosowanie rozporządzenia;
upowszechnia w społeczeństwie wiedzę;
rozpatruje skargi;
prowadzi postępowania;
zatwierdza wiążące reguły korporacyjne; oraz
wypełnia wszelkie inne zadania związane z ochroną danych osobowych.
Wypełnianie jego zadań jest wolne od opłat dla osoby, której dane dotyczą, oraz – w stosownych przypadkach – dla inspektora ochrony danych.
W przypadku żądań ewidentnie nieuzasadnionych lub nadmiernych może pobrać rozsądną opłatę wynikającą z kosztów administracyjnych lub odmówić podjęcia działań; ciąży na nim wykazanie takiego charakteru żądania.