Organy nadzorcze, współpraca i Europejska Rada Ochrony Danych
Streszczenie (Eureka)
Każde państwo członkowskie ma co najmniej jeden niezależny organ nadzorczy, który monitoruje i egzekwuje stosowanie rozporządzenia. W przypadku transgranicznego przetwarzania wiodący organ nadzorczy współpracuje z innymi organami, których sprawa dotyczy, a Europejska Rada Ochrony Danych zapewnia spójne stosowanie rozporządzenia.
Każde państwo członkowskie zapewnia, by za monitorowanie stosowania rozporządzenia odpowiadał co najmniej jeden niezależny organ publiczny (art. 51 ust. 1), a każdy organ nadzorczy wypełnia swoje zadania i wykonuje swoje uprawnienia w sposób w pełni niezależny.
Każdy organ nadzorczy jest właściwy na terytorium swojego państwa członkowskiego, ale nie w odniesieniu do operacji przetwarzania dokonywanych przez sądy w zakresie sprawowania przez nie wymiaru sprawiedliwości.
W przypadku transgranicznego przetwarzania organ nadzorczy głównej lub pojedynczej jednostki organizacyjnej administratora lub podmiotu przetwarzającego jest właściwy do podejmowania działań jako wiodący organ nadzorczy i jest jego jedynym rozmówcą; motywy 127 i 128 używają tu określenia „mechanizm kompleksowej współpracy”.
Uprawnienia naprawcze obejmują ostrzeżenia, upomnienia, nakazy zapewnienia zgodności, czasowe lub całkowite ograniczenie przetwarzania, w tym zakaz przetwarzania, zawieszenie przepływu danych do odbiorcy w państwie trzecim lub do organizacji międzynarodowej oraz administracyjne kary pieniężne na mocy art. 83.
Wiodący organ nadzorczy przedkłada projekt decyzji innym organom nadzorczym, których sprawa dotyczy, a jeżeli jeden z nich w terminie czterech tygodni zgłosi mający znaczenie dla sprawy i uzasadniony sprzeciw, do którego wiodący organ się nie przychyli, sprawa trafia do mechanizmu spójności.
Europejska Rada Ochrony Danych przyjmuje wiążącą decyzję, gdy organ nadzorczy, którego sprawa dotyczy, zgłosił mający znaczenie dla sprawy i uzasadniony sprzeciw, a wiodący organ nadzorczy nie przychylił się do niego lub odrzucił go jako niemający znaczenia dla sprawy lub nieuzasadniony, a także w pozostałych przypadkach z art. 65 ust. 1 (brzmienie lit. a) w polskiej wersji językowej poprawiono sprostowaniem, Dz.U. L 127, 23.5.2018, s. 2).
Europejska Rada Ochrony Danych jest organem Unii posiadającym osobowość prawną; w jej skład wchodzą przewodniczący jednego organu nadzorczego każdego państwa członkowskiego oraz Europejski Inspektor Ochrony Danych lub ich przedstawiciele.
Każdy organ nadzorczy ma wszystkie uprawnienia z art. 58: w zakresie prowadzonych postępowań, naprawcze oraz w zakresie wydawania zezwoleń i doradcze, z zastrzeżeniem odpowiednich zabezpieczeń, w tym skutecznego środka ochrony prawnej przed sądem i rzetelnego procesu.Akt w ilustracjach
Każde państwo członkowskie zapewnia, by za monitorowanie stosowania rozporządzenia odpowiadał co najmniej jeden niezależny organ publiczny („organ nadzorczy”) w celu ochrony podstawowych praw i wolności osób fizycznych w związku z przetwarzaniem oraz ułatwiania swobodnego przepływu danych osobowych w Unii.
Każdy organ nadzorczy przyczynia się do spójnego stosowania rozporządzenia, współpracując z innymi organami nadzorczymi i Komisją zgodnie z rozdziałem VII.
Państwo członkowskie, w którym ustanowiono więcej niż jeden organ nadzorczy, wyznacza organ, który reprezentuje te organy w Europejskiej Radzie Ochrony Danych.
Każdy organ nadzorczy wypełnia swoje zadania i wykonuje swoje uprawnienia w sposób w pełni niezależny.
Jego członkowie pozostają wolni od bezpośrednich i pośrednich wpływów zewnętrznych, nie zwracają się do nikogo o instrukcje ani ich od nikogo nie przyjmują i w czasie kadencji nie podejmują żadnego niezgodnego z ich obowiązkami zajęcia.
Państwa członkowskie zapewniają każdemu organowi nadzorczemu:
zasoby ludzkie, techniczne i finansowe, pomieszczenia i infrastrukturę, których potrzebuje;
własny personel podlegający wyłącznie kierownictwu jego członków; oraz
odrębny, publiczny budżet roczny oraz kontrolę finansową, która nie wpływa na jego niezależność.
Każdy organ nadzorczy działa w pełni niezależnie: jego członkowie nie przyjmują od nikogo instrukcji, a każde państwo członkowskie musi zapewnić mu zasoby ludzkie, finansowe i inne, których potrzebuje.Akt w ilustracjach
Każdy organ nadzorczy jest właściwy do wypełniania zadań i wykonywania uprawnień powierzonych mu zgodnie z rozporządzeniem na terytorium swojego państwa członkowskiego.
Jeżeli przetwarzania dokonują organy publiczne lub podmioty prywatne działające na podstawie art. 6 ust. 1 lit. c) lub e), właściwy jest organ nadzorczy danego państwa członkowskiego, a art. 56 o wiodącym organie nadzorczym nie ma zastosowania.
Organy nadzorcze nie są właściwe do nadzorowania operacji przetwarzania dokonywanych przez sądy w ramach sprawowania przez nie wymiaru sprawiedliwości.
Bez uszczerbku dla art. 55 organ nadzorczy głównej lub pojedynczej jednostki organizacyjnej administratora lub podmiotu przetwarzającego jest właściwy do podejmowania działań jako wiodący organ nadzorczy względem jego transgranicznego przetwarzania, zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 60, i jest jego jedynym rozmówcą w sprawie tego przetwarzania.
W drodze wyjątku każdy organ nadzorczy jest właściwy do rozpatrzenia wniesionej do niego skargi lub zajęcia się ewentualnym naruszeniem, jeżeli sprawa dotyczy wyłącznie jednostki organizacyjnej w jego państwie członkowskim lub znacznie wpływa na osoby, których dane dotyczą, wyłącznie w jego państwie członkowskim.
Informuje on o tym wiodący organ nadzorczy, który w terminie trzech tygodni postanawia, czy zajmie się sprawą zgodnie z art. 60. Jeżeli nie, sprawą zajmuje się organ, który przekazał informacje.
Przy transgranicznym przetwarzaniu wiodącą rolę pełni organ głównej lub pojedynczej jednostki organizacyjnej, który przygotowuje projekt decyzji wspólnie z innymi organami, których sprawa dotyczy, a w razie braku porozumienia kieruje sprawę do mechanizmu spójności.Akt w ilustracjach
Bez uszczerbku dla innych zadań określonych w rozporządzeniu każdy organ nadzorczy na swoim terytorium wykonuje zadania wymienione w art. 57 ust. 1, w tym:
monitoruje i egzekwuje stosowanie rozporządzenia;
upowszechnia w społeczeństwie wiedzę;
rozpatruje skargi;
prowadzi postępowania;
zatwierdza wiążące reguły korporacyjne; oraz
wypełnia wszelkie inne zadania związane z ochroną danych osobowych.
Wypełnianie jego zadań jest wolne od opłat dla osoby, której dane dotyczą, oraz – w stosownych przypadkach – dla inspektora ochrony danych.
W przypadku żądań ewidentnie nieuzasadnionych lub nadmiernych może pobrać rozsądną opłatę wynikającą z kosztów administracyjnych lub odmówić podjęcia działań; ciąży na nim wykazanie takiego charakteru żądania.
Każdy organ nadzorczy ma wszystkie uprawnienia w zakresie prowadzonych postępowań, uprawnienia naprawcze oraz uprawnienia w zakresie zezwoleń i doradztwa wymienione w art. 58 ust. 1–3.
Obejmują one:
nakazanie dostarczenia informacji, audyty ochrony danych oraz dostęp do danych osobowych i pomieszczeń;
ostrzeżenia, upomnienia, nakazy zapewnienia zgodności, czasowe lub całkowite ograniczenie przetwarzania, w tym zakaz przetwarzania, oraz administracyjne kary pieniężne na mocy art. 83; oraz
zatwierdzanie wiążących reguł korporacyjnych.
Wykonywanie tych uprawnień podlega odpowiednim zabezpieczeniom, w tym prawu do skutecznego środka ochrony prawnej przed sądem i rzetelnej procedury.
Państwa członkowskie mogą przewidzieć w ustawie dodatkowe uprawnienia, których wykonywanie nie może zakłócać skutecznego działania rozdziału VII.
Wiodący organ nadzorczy współpracuje z innymi organami nadzorczymi, których sprawa dotyczy, w celu osiągnięcia porozumienia i niezwłocznie przedkłada im projekt decyzji.
Jeżeli jeden z nich w terminie czterech tygodni zgłosi mający znaczenie dla sprawy i uzasadniony sprzeciw, do którego wiodący organ nadzorczy się nie przychyla lub który uznaje za niemający znaczenia dla sprawy lub nieuzasadniony, przekazuje on sprawę w ramach mechanizmu spójności, o którym mowa w art. 63. W braku sprzeciwu uznaje się, że wszystkie organy się porozumiały i są związane decyzją.
Wiodący organ nadzorczy przyjmuje decyzję i doręcza ją głównej lub pojedynczej jednostce organizacyjnej. Administrator lub podmiot przetwarzający musi zastosować się do niej we wszystkich swoich jednostkach organizacyjnych w Unii.
Decyzję o oddaleniu lub odrzuceniu skargi przyjmuje organ, do którego wniesiono skargę.
Przy transgranicznym przetwarzaniu wiodącą rolę pełni organ głównej lub pojedynczej jednostki organizacyjnej, który przygotowuje projekt decyzji wspólnie z innymi organami, których sprawa dotyczy, a w razie braku porozumienia kieruje sprawę do mechanizmu spójności.Akt w ilustracjach
Europejska Rada Ochrony Danych przyjmuje wiążącą decyzję:
a) jeżeli organ nadzorczy, którego sprawa dotyczy, zgłosił mający znaczenie dla sprawy i uzasadniony sprzeciw wobec projektu decyzji wiodącego organu nadzorczego w przypadku, o którym mowa w art. 60 ust. 4, a wiodący organ nadzorczy nie przychylił się do tego sprzeciwu lub odrzucił go jako niemający znaczenia dla sprawy lub nieuzasadniony;
b) jeżeli panują sprzeczne opinie co do tego, który organ jest właściwy względem głównej jednostki organizacyjnej; lub
c) jeżeli właściwy organ nie wystąpił o opinię, o której mowa w art. 64, lub nie zastosował się do niej.
Decyzję przyjmuje w terminie miesiąca, który można przedłużyć o miesiąc, większością dwóch trzecich głosów, a w razie jej braku zwykłą większością; decyzja jest wiążąca dla organów, których sprawa dotyczy.
Lit. a) ma brzmienie sprostowane (sprostowanie, Dz.U. L 127, 23.5.2018, s. 2); tekst pierwotnie opublikowany brzmiał „a wiodący organ nadzorczy odrzucił taki sprzeciw”, bez słów „nie przychylił się do tego sprzeciwu lub”.
W ramach mechanizmu spójności Europejska Rada Ochrony Danych wydaje opinie w sprawie wymienionych projektów środków i rozstrzyga spory między organami nadzorczymi w drodze wiążących decyzji; w pilnych przypadkach organ może działać tymczasowo.Akt w ilustracjach
Europejska Rada Ochrony Danych zostaje ustanowiona jako organ Unii posiadający osobowość prawną; reprezentuje ją jej przewodniczący.
W jej skład wchodzą przewodniczący jednego organu nadzorczego każdego państwa członkowskiego oraz Europejski Inspektor Ochrony Danych lub ich przedstawiciele; państwo członkowskie, w którym jest więcej niż jeden organ nadzorczy, wyznacza wspólnego przedstawiciela.
Komisja uczestniczy w działaniach i posiedzeniach Europejskiej Rady Ochrony Danych bez prawa głosu. W kwestiach, o których mowa w art. 65, Europejski Inspektor Ochrony Danych głosuje wyłącznie nad decyzjami co do zasad i przepisów mających zastosowanie do instytucji, organów i jednostek organizacyjnych Unii, które co do istoty odpowiadają zasadom i przepisom rozporządzenia.
Europejska Rada Ochrony Danych skupia przewodniczących organów nadzorczych i Europejskiego Inspektora Ochrony Danych, działa niezależnie i zapewnia spójne stosowanie rozporządzenia.Akt w ilustracjach